|
Op deze pagina willen wij jullie wat vertellen over onze hond - Koszja en wat foto's van haar laten zien. Helaas hebben wij Koszja op 25 mei 2007 op 13,5 jarige leeftijd moeten laten inslapen om haar verder en onnodig lijden te besparen. Het onderstaande is dan ook inmiddels een overzicht van delen uit het leven van onze Witte! Koszja (15 november 1993 - 25 mei 2007)
Oktober 1999.
He kijk nou ik heb een eigen stoel.
Is hier iemand die zin heeft in een spelletje ? FOTO'S UIT 2000/2001 Ik zorg wel voor de zieke baas hoor !!
Waar is mijn bordje??
OK vooruit je mag bij mij op de stoel zitten....
Verhuisd naar Zoetermeer (2001)
Eerst lekker snoepen.....
Eventjes relaxen hoor...
FOTO'S UIT 2002 & 2003 Hier lig ik lekker te kijken naar Evert, want die maakt weer eens een foto van mij.
Nu probeer ik Evert plat te drukken, want hij ligt op een plekje waar ik eigenlijk zou willen liggen!
Inmiddels weer verhuisd naar Ypenburg (Den Haag) in 2003
Ik ga snel weer naar Ingrid terug zodat ze de bal nog een keer voor mij kan weggooien.
Ben ik geen knapperd?
Om een of andere reden willen zij mij altijd met de kerstboom op de foto...
FOTO'S UIT 2005 t/m 2007 Alweer verhuisd... je wordt er zo moe van. Gelukkig gaat de bank altijd mee
Al ben ik dan al aardig op leeftijd, een partijtje stoeien met de baas laat ik natuurlijk niet liggen
Een lekker plekje bij de palm en vlak bij de koelkast. Je weet nooit wat er uitrolt tenslotte...
Kijk ook in het fotoalbum voor veel meer (en grotere) foto's van Koszja ! |
      |
(c) www.kippfamily.net - all rights reserved |
In januari 1994 kregen wij een kleine witte herder in huis! Haar volledige naam is Makoszjatta, maar wij noemen haar Koszja. Koszja is geboren op 15 november 1993 maar moest natuurlijk eerst nog enkele weken door haar moeder verzorgd worden alvorens zij bij ons haar intrek mocht nemen. Alhoewel wij echte vakantiegenieters zijn, konden we dat jaar nauwelijks wachten tot onze vakantie er op zat, want we wilden eigenlijk dolgraag Koszja ophalen en mee naar huis nemen. Dat gebeurde dus snel na de jaarwisseling 93/94. De eerste dagen thuis moest Koszja erg wennen en zaten we al snel bij de dierenarts omdat ze het geadviseerde eten met geen mogelijkheid binnenhield. Maar met hulp van onze dierenarts kwam ze er heel snel weer bovenop en voor we het wisten was ze al aan ons beiden gewend. 
Wanneer je Koszja voor het eerst ontmoet zal ze heel erg verlegen overkomen maar tegelijkertijd ook heel alert. Ze zal heel erg blaffen als je bij ons op visite komt. Wanneer je eenmaal bij ons binnen rustig gaat zitten zal ze vervolgens al haar speelgoed tevoorschijn halen en is ze niet meer bij je weg te slaan. Ze wil gewoon spelen met je. Als je tenslotte weer weggaat vind ze dat natuurlijk niet leuk dus blaft ze ook weer als je weggaat. Het is een hond met een instructie maar voor ons is ze een geweldige hond.Haar favoriete speeltje is toch een tennisbal, maar we gebruiken deze bal alleen als we op het strand zijn. Het strand is haar favoriete plaats om te spelen. Ze houdt heel erg van de zee. Waar ze ook gek op is zijn speeltjes met een pieper er in. 
OK, hier ben ik dan. Nog maar net geboren en nu al in een vreemd huis in Den Haag weg bij mijn eigen mam. Gelukkig zorgt Ingrid, het vrouwtje van mijn baasje, heel goed voor mij. Weet je dat er 3 monsters in dit huis zijn? Ze lopen ook op 4 poten, maar het zijn echt geen honden! Ik zit hier op Ingrid haar schoot en je kan er op rekenen dat je mij hier kan vinden de eerstkomende tijd. 
OK. Ik ben nu wel gewend aan die beesten met 4 poten die ze katten noemen. Ik vind ze niet zo, en die zwarte...! Ik ben al een aardige herder aan het worden en ik zal die zwarte op zeker aan herinneren wie hier de baas in huis is. Ha! Ik ben al aan het oefenen met een heerlijke chewy. Ik doe gewoon net of hij het is! Nee hoor, geintje. Ik kan ook wel vriendelijk zijn hoor. Op deze fotoe zie je me netjes samen eten met die zwarte, die ze Jori noemen. Maar dit was wel de eerste en de laatste keer hoor... 
Oh, het strand! Deze plek vind ik echt geweldig. Toen ik nog heel klein was hebben Evert en Ingrid me laten kennis maken met het strand. Ik wist toen nog niet wat al dat water was en wat een geluid zeg als dat water. Je wordt er heel erg nat van. Nee hoor hier zie je mij niet in hoor, dacht ik toen nog. Nog effe een paar maandjes wachten hoor. Maar nu zie je mij met Evert, mijn baasje, op het strand in Den Haag en ze noemen het de hele tijd 'Kijkduin' Je ziet het was best koud die dag want mijn baas had een dikke jas aan. 
Hier ben ik in het park in Rijswijk. Dit vind ik dus niks hè. Al die grote hoge bomen, ik vind ze maar niks voor mij. Je ziet gewoon niet of er iemand achter staat of zo. Nee geef mij maar het strand, daar kan je iedereen en alles lekker gewoon zien. Maar ja dit kleine park is toch wel een leuke speelplaats voor mij en een bal ga ik toch wel achterna hoor. Je ziet mij met samen Ingrid op de foto dus. 
Alweer 2 jaar oud nu. Op een warme zomerdag zijn we met z'n drietjes naar het park vlakbij ons huis gegaan. Het is maar zo'n 10 minuutjes lopen dus me word ik daar niet van en ik kan nog wel een hele poos spelen. Het is wel pech dat ze bij dat park geen water hebben, ik krijg zo'n dorst van het rennen! Ik ben een echte Witte Herder nu en ik ben hartstikke mooi, vind je ook niet?? 
Sinds november 1997 hebben Evert en Ingrid een heel nieuw huis gekocht. Het is een heel mooi huis. Ik heb alles even heel goed bekeken en het bevalt mij ook wel. We wonen op de eerste etage nu en ik hoef niet eens een trap op te lopen, ze hebben hier wat ze noemen een lift. Hier zie je me liggen beneden voor de lift. Als de deuren opgaan hoef je alleen maar naar binnen te lopen en dan beweegt dat ding naar boven en dan gaan de deuren weer open precies op de eerste etage en kunnen we dus weer naar buiten lopen. Je hoeft gewoon niks meer te doen. Gaaf hè! 
